ik kan jou niet schelen
en jij bent met zo velen
je doet wel stevig alsof
maar apathie maakt niet het hof
je spiegel op mijn gezicht
alleen jouw woorden hebben gewicht
waarom ik nog in jouw buurt blijf
het heeft allemaal weinig om het lijf
ik zet de ruisende TV af
en scheidt mijn koren van je kaf